Archive for October, 2006

snow sa pinas

Monday, October 30th, 2006

naexperience mu na ba un? na magka-snow sa pinas?

OO, DITO SA PHILIPPINES??

you know, snow, may flakes pa, snow flakes..

aku, naexperience ku, and i wasn’t happy but pissed off..

it caused me to be so annoyed..

san ku naexperience yun snow fall?

kun asan aku, andun din sya..

nahulaan mu na ba kun anung snow sinasabi ku?

i am talking  about this dandruff..

OO, ATE "GERMSSSS">>sabi sa advertisement ng vaseline

this started when i was in Manila, i was so excited to go home and was so tamad to buy shampoo, as a result, sinaid ku nlan un shampoo super onte sa bottle nya.. ayun..tada!! dandruff ka nayun!

argh!

sobrang napeste aku when i went to camarines sur to attent the reg’l conference..

sobrang itchy and yet, hindi sya pwedeng kamutin kase talagang magiging todo ang snow fall sa buong conference site..exagge lan..hehe..

pero talagang mapapansin sya ng iba..

i had my hair trimmed pa naman, so everyone noticed it every now and then.. kaya sobrang naging hesitant aku..

yeah, i have a nice straight hair.. pero that time, hindi aku makapag-inarte kase mapapakanta an mga tao bigla ng uy..ay

OO, UY..AAAY! UY ANG GANDA, AY DI PALA.. DAHIL SA PESTENG BALAKUBAK NA ITO, PARANG MAS OKAY PA NA MA-INTERROGATE AKU NG BALAKUBAK NG NUTS ENTERTAINMENT(janno,joey at anjo) kesa magkabalakubak..argh tlga!!

well, ang tanong,

BAKIT KASI HINDI MU TINI-TREAT? USE OF MEDICATED SHAMPOO BLAHBLAH..

yeah, i planned to,kaso nakakatamad pa pumunta sa drug store..

pero kanina, di ku na natiis, talagang i asked my mom to buy me one..

at hurrah!! ibinili nya ku..

kahit nasabi nya "anak, mahal pala nun"

hehe..

ayun..

kookoo.under the snow treatment

wrong grammage

Thursday, October 26th, 2006

i heard that word on a kuya speaking infront of a big crowd..

grammar+language=grammage,

if you are a YFC and attended the conference you’ll know what i am talking about.

i always have this hesitations speaking or writing in english..

lalo na pagsalita..medyo ayos lang ang pagsulat..

pero recently, i write tagalog blog posts, it’s not about the takot pero mas nakakatuwa palang magsulat ng tagalog, hindi limitado un mga nasasabi ku.. masaya pala..

kookoo.proud pinay!

dreamboy

Thursday, October 26th, 2006

eew.. oo korni, title palang.. pero may dating, tipong babasahim mu,oo,IKAW!!

YAAN MU ATE MAHAHANAP  MU RIN C DREAMBOY. MALAY MU CLASM8 NTIN SYA NGEUN! KUNG CNU BGO NTING LALAKE SA CLASS SYA NA ANG DESTINY MU ATE! ITS TRUE ATE!

Text yan ni Rico naun naun lan.. hindi ku nga alam kun nang-aasar o nagpapatawa.

Anyway, yan si rico naka-close ku dahil palagi aku noong inaasar kun kani-kaninong lalaki, as in kahit kanino, kahit sa taong pareho naman naming hindi kilala.. o kaya naman kakikilala lan.. lagi syang ganyan, lalu na sa akin..

Ewan ku nga ba, tungaw talaga yan si rico..

Akala ku pa naman, titigilan na nya aku sa mga pangaasar na ganyan pag naisama ku sa YFC at ma-introduce sa kanya ang TRUE LOVE WAITS..

Aba’y balewala an setting everyday..

Isipin nyu ba naman, may sumpa pa na kung sinu daw yun magiging klasmeyt namen e un nay un para sakin, adik diba?!

Well, para tuloy ayaw ku na pumasok sa november6.. kasi panigurado na ang pang-uulot nyan ni gal’ok..haaaaaaaaay

Hoy coricks, kun lagi kang ganyan, wag ka nang mag-aral, manghula ka nlan sa quiapo..wahaha.. jowk lan.. haha

Kookoo.walang matinong maisulat

yankumi

Thursday, October 26th, 2006

i didn’t shed tears for long.. as in half a year i think.. and i’m already getting so problematic about it.. how i wish i could cry for that one big problem..

nah, niloko daw ba sariling sistema..

pero i really wanna cry, feeling ku kasi ang dumi-dumi na ng mata ku..kidding.

crying really eases pain, agree?

when i was in high school, i had this belief that i shoudn’t cry for small stuffs, until believing that i shoudn’t cry for big ones either(as long as it isn’t necessary)

and there, i was trained not to cry anymore..

but now, i feel so different,

i have to cry

i need to cry

i want to cry

yeah, i do cry, pero yun tipong hanggang 1 1/2 inch lan an haba..

badtrip, yun masasabi mu na

UMIYAK KA PA, SANA HINDI NLAN

imagine,

homesick aku, iyak wala

bagsak aku sa exams, iyak wala

pagod aku sa school stuff, iyak wala

oo, mukang mabababaw talaga sila para iyakan

pero ito….

hindi aku yun gusto nun gusto ku, na akala ku aku un gusto nya.. sige nga!!

so much for that..

pero ito, dahil kay yankumi ng gokusen, umabot hanggang baba un luha ku..yipee!!

yun lan..

-kookoo.naiyak dahil ke yankumi

passed but scholarship,no more!

Wednesday, October 18th, 2006

haha.. talaga nga palang walang effort ang nasasayang.. salamat sa 2214 at nalaman ku na ang grade ku.. makakapagbakasyon nku ng maayos, masaya at worry-free.. haaaay..

yeah, hindi ku na magagawang maging scholar kahit kailan.. pero bago sarili ku, sisisihin ku muna dun ang FEU dahil sa pagdadamot nila ng scholarship last sem.. pinaghirapan ku din ang 1.49 na average ku, na hindi nila tinanggap sa kadahilanang shifter aku ng course.. kahit hindi marapat dahil nakuha ku naman lahat ng requirements.. at take note, ang dami dami nilang pinagawa tas ire-reject lan un papers..haaaaaayy..

pero siyempre, hindi aku magiging bias.. nagpabaya din aku naun sem kaya hindi ku nabawi ang pagiging scholar..nga pala 1.812 ang gwa ku naun.. siguro mataas pa un kun nag-aral at nagtyaga aku..haaaaaay

hopeless naku para sa bagay na un, u know, scholarship..

pero praise God..

i still did manage to pass all the exams he gave..

kookoo.masaya’t nakaraos..

salamat dok!

Monday, October 16th, 2006

"walang effort ang nasasayang"

sabi yan ng isang ate dorm mate na soon-to-be-doktora..

palagi nalang aku negatibong mag-isip.. halos sa lahat nalang ng bagay..

sa mga taong feeling close sakin, alam ku na sobrang astig ng tingin nila sa akin..

tipong hindi aku tutumba sa kahit anung laban.. kahit saang laban..

PERO..

dun sila sobrang nagkakamali, "feeling close lan talaga sila!"

lumaki aku na puno ng words of encouragement lalu na sa mga magulang ku..

kesio magaling, matalino, blahblah aku..

PERO

kahit ganun, sobrang hina ng loob ku, kasing hina ng twin towers na nasalpok ng eroplano nun sept11.. o kasing hina ng mga poste ng meralco na napatumba ng badbreath ni milenyo..

mukha silang matibay at konkreto diba, pero

napatumba pa din sila,

nanghihina din sila..

mahirap ang ganito.. palagi na lang akung walang tiwala sa sarili ku, na negreresulta ng pagkawala ng tiwala kay Kristo..

hindi ku sinasadya, pero hindi ku talaga maiwasan..

parang kahit ilang bato pa ni Darna ang lunukin ku, itatae ku lan un agad agad.. tipong kasusubo ku palang diretso agad sa inidoro..

mahina ang loob ku..

gawain ku na magtext sa mga tao upang magpa-include sa mga dasal nila, umepal ba.. kasama na dun ang mga magulang ku pati si kikay at bheanne.. at may mga added characters pa jan minsan..

kun magulang ku eto ang lagi nilang sasabihin

"kayang-kaya yan, aral lan and pray; sus,nikko pa!" laging ganito..

kung mga tropa naman

"anu ka ba, kaya mu yan, ikaw pa, pray lang kapatid!" lagi ngang ganito e..

parang pareho lan diba, para ngang nagusap ng mga sasabihin sakin..

sabi nila kayang-kaya ku daw,AKU PA!

ang mahirap dito laging may nag-e-expect sayu.. mga tipo na wala ka na karapatang bumagsak, mahirap para sakin eto..

sembreak na, pero kahit dapat masaya na aku, hindi pa rin..

sobrang natatakot aku sa mga resulta ng mga marka ku..

experimental psychology..

haaaay, pinaka mahirap na subject ever.. mabait un prof pero hindi lenient..

sobrang tindi magbantay pag quizzes, rigid din, kun aku un sagot na gusto nya,yun na yun..

haaaaaaay SWEET TORTURE..

nagsimula aku na okay sa subject nya, laging pumapasa.. lahat ng quizzes at seatworks,sakto lang..

pero nun midterms, aba aba, isa lan ata ang naipasa ku.. nun midterm exam ku din, hindi ku naipasa..

ayun, nun announcement ng grade, bumaba aku ng seven points, pero pasado parin, nakahinga naman aku maluwag..pero kailangan ku mapataas yun..

sobrang banta yun sa buhay ku bilang isang taga-block section

nun finals, sinalubong aku ng malupet ng mga pagsusulit, kahirap eh!!

yun, di ku pati nalaman ang score ku dun, lalu me kinabahan..

bilang third year, hindi na kami kasama sa mga departmental exams, ayun, may bakasyon kami limang araw.. huwaw, un bakasyon na hindi para matulog o magpahinga kundi para magsubsob sa pagsusunog ng kilay, hindi lan yun, lahat na ng buhok sa katawan kelengan sunugin..

katuwa-tuwa na sa mga panahong yun, talaga namang nag-aaral aku..

maaga pa lang, pagre-review na ang ginagawa ku.. maaga pa lang, hindi na aku makausap sa sobrang pag-aaral ng seryoso..

sa mga panahong yun, naging positibo aku.. haaaaaaalleluia!!

segue lan, naisipan kung maki-epal kay ate dorm mate, habang nakikipag-usap..

nanhina nanaman ang loob ku, dating aku normal at natural na aku, negatibo nanaman..

masyado akung napagod mag-aral.. naisip ku nlan bigla na

PARA SAAN PA ANG PAG-AARAL, PAG-REREVIEW KU KUNG BABAGSAK DIN NAMAN AKU,

NA YUN MGA INARAL KU, HINDI RIN NAMAN LALABAS SA EXAM..

at yun, dun nya sinabi na walang effort ang nasasayang..

napaisip aku, nakita niya yun, sabi niya..

"kung hindi mu man yan magagamit sa exam na mismo, growth na yan ng knowledge mu.. sabihin na nating not now pero magagamit mu din yan sa future, believe me.. kung hindi ka nag-aral mas lalu ka walang maisasagot.. basta lagi mu tatandaan na walang effort ang nasasayang"

tama nga naman siya..

mahirap yung final exam, as in..

pero at least may mga tanong dun sa exam na nasagot ku kasi nga pinag-aralan ku, i don’t think na masasgutan ku yun kung hindi ku inaral..

well, up to now, i’m praying na sana talaga maging glorious un results ng efforts ku..

haaaaaaaay, positibong pag-iisip ang meron ngayun, buti na lang.. tama ka, salamat dok!

"ang enerhiya ay pumupunta kung nasaan ang atensyon"_marissa..

basta wala sa pagbagsak ang atensyon ku, ha atensyon, makinig ka saken..labo!!

-kookoo.umaasang pumasa

balibol..hindi paborito ni prof

Monday, October 16th, 2006

i texted my bebebro telling him to tell me what would be my final grades.. actually i texted him for my PE grade.. he didn’t text me for days..

but this morning, as my phone beeped, his name appeared..

"a, naalala nya kau itex"

but the bad thing was

"ate, 79 ka sa PE..aku 86..si ***** 91, **ta** *** ni sir"

"ay ate, 75 pala ata"

bumaba pa ng 4 points un grade ku na ubod ng baba..

my blood rose, mukha na nga akung kamatis kanina

if you could read my old posts about volleyball, i stated that

i-did-not-do-oh-so-well at the subject..

BUT COMPARED TO MY OTHER TEAM MATE *****, I DID OH-SO-GREAT!! SUper DUPER GREAT!!

sa totoo ayos lan nman sakin yun grade ku e..kahit bitter..

ang nakakainis dito

MAS MATAAS ANG NAKUHA NUN TEAM MATE KU NA WALA NAMAN GINAWA KUNDI TUMAYO, O KAYA MANGCRITICIZE NG MGA PALPAK KU NA BLOCKMATES,

TO THINK, PALPAK DIN NAMAN SIYA!! R*YN* NG PALPAK..

hindi aku galit sa kanya, pero sa sitwasyon, OO!!

alam ku an ginawa ku, alam ku ang ginawa niya..

alam ku na may konti akung ginawa at wala siyang ginawa..

kahit kelan talaga..

argh!!

—-

balibol, tantanan aku!!

-kookoo.highblood!

home..at last

Saturday, October 14th, 2006

by june 12, i was there on the so traffic and polluted city already.. yeah, school days again. another semester with my neurotic blockmates at psychotic professors, plus the flock of the "no retake"(sikip nga sa daan lagi)..

i am not so sure if i grew but….. 

i enjoy the semester, i must avow.. meeting a lot of YFCs in the campus and outside it..

having new close friends in the school

having this tambayan called "Guidance Office"..

nah, i know what you are thinking,

na pasaway aku at lagi napapatawag sa office para sa misdemeanors.

di a, peer counselor kasi aku.. lagi nalang aku mean sa tingin nyo e!!wahaha!

discovering that i could write(a little)

migrating(ibon aku) to a dormitory

with the justice league(mga law students at barristers)

at un dorm ay annex ng kumbento..oo, mga ninja,este madre..

pero i was with the oh-so-cool-nuns.. they share jokes, the thing you never imagine..hehe.loser kau!

the sem that passed was different among others..

i never had the chance to go home, sa totoo ku na bahay..

dito sa bicol, sa daet, with my caboodle..

pero.   .   .   .

hindi! I GREW UP, dapat aware aku dun, at sure aku. madami me natutunan sa nagdaan na sem.. kahit everyday nosebleed aku sa mga school stuffs at service thingies..

masaya aku sa mga nakilala ku, kasama na dun ang                    sarili ku..

at masaya aku, home at last!!

-kookoo.sa bahay