haphazard

let go… and let GOD..

best buddy bheanne just told this

"maybe it happened because God became so jealous na mas naiisip mo si blogger boy mo kesa sa kanya at sa ibang MAS na bagay…"

hmmm, yeah, i guess so.

6am– for myself

12pm– GK people, deprived and unloved + co-socpol heads

10:30pm– dearie prayer time

anytime(before sleeping)– thanksgiving for everything that happened the whole day

–

sa lahat ng prayer time na yan, isa lang ang stable… yun yung 10:30pm..

ni hindi ko na napagdadasal ang sarili ko, at ang commitment ko sa pagpray sa mga needy at mga co-heads ko..nawala..

minsan pa hindi na ako nakakapag-dasal before i sleep kasi tumba na ako(naglalaway pa,chenez lang)

-

oo nga, hindi balanced, hindi fair…

minsan kahit gaano ka ka-persistent sa prayers, kung hindi naman na favorable kay God… hindi nya ibibigay sayo..

-

tama nga ata si bheanne..

anyway, i still have time na magdasal para sa apat na yan… hindi pa late.. for sure, madadagdagan pa ang prayer time ko pag balik ko sa manila..

-

sige, byeness everyone..ü

woohooo! yayayay yayay!!

grabe na….

repression…

sa totoo lang, nami-miss ko na yung mga araw na ang pinaka-masayang gawin e magbatukan kasama yung mga pinsan kong may saltik pag nakakakita ng eroplano, pa*ay at pagong..

mga panahon na mamamatay na ako katatawa sa joke ng mga ANG TV KIDS.

mga panahon na ice cream lang e feeling ko umaangat na ako patungong kalangitan.. double dutch!!

mga panahon na pag umulan, malayang maligo ka sa hardin habang nagpapaikot-ikot sa damuhan kasama ang mga saltik na yun

mga panahon na pupunta sa dagat at lalangoy ng parang syokoy.. dahil bata pa kami madalas e naliligo kami sa mababaw na parte kung saa’y putik ng dagat lang ang naaabot

mga panahon na mangunguha kayo ng bayabas sa puno nyo, mangunguha ng makopa sa puno sa kabilang bahay(ng walang paalam ke lola ita), at manguha ng apple mango sa puno sa kabilang bahay(ng walang paalam kela luriz)

mga panahon kung saan bubuo kami ng mga kunwa-kunwariang bangka ni Sinbad habang kunwari bagyo at para todo ang effect e naka todo ang erektekpan(electric fan) na sa tagalog ay labintirador(bintilador) sabi namin

mga panahon kung saan kung masasabi mo ng tuwid ang salitang "pangkatagalugan" at "nakakakapagpaagabag" e diyos ka na

mga panahon kung saan sasagupain namin ang mga inosenteng mga aso na babarilin namin o kayay tatapunan ng granada "daw"..mga sira-sirang hollowblocks(syempre hindi mismo sa aso, malapit lang…)

mga panahon kung saan umaakyat pa kami sa tree house namin na pinamugaran ng kumpol-kumpol na bubuyog

mga panahong lumipat kami sa poso nigger(poso negro) dahil ang headquarters namin na tree house ay nilusob ng mga insektong kamag-anak ni jollibee

ah, eto pa, mga panahong pupunta pa kami sa naga para kumain sa jollibee at manakit ng ibang mga bata sa loob nung playground doon.

mga panahon na kasya pa kami noon sa wrangler lahat(7 kami lahat, baby pa kasi si inggol) na ngayon e apat nalang ang kasya…

henep, marami pa…

henep talaga… nami-miss ko nang maging bata. nami-miss kong makasama ang mga pinsan kong may mga pahid… waaaaaaah! dalawa sa kanila nagtatrabaho na, may pamilya pa yung isa.. yung isa iniwan na kami, nauna na sa heaven(haaaaaay) kami ni kuya ga-graduate na next SY. yung isa kunwari seryoso sa pag-aaral, chicks naman talaga ang atupag, yung isa gagraduate na ng HS at kinakarir ang pagko-computer, yung huli naman ayun, hindi na namin maturing na baby(mas malaki pa samin)…

uhhh, henep… reunion mga saltik!! ipapaayos pa natin yung palasyo(uhh?) ancestral house natin sa Larap… tapos papasyal ule tayo sa burias isl. para bisitahin at bilangin yung mga baka natin(kung may natira pa)…. cotton candy at ice drop… gusto ko talaga kayong makasama…